Denesje ne dru

Lazër Stani nuk u nënshtrohet formave e modeleve paracaktuese, as nuk e sforcon rrëfimin dhe as nuk këmbëngul të gjakojë ndonjë ide të madhe; ai e lë të lirshme rrjedhën e rrëfimit në vend që ta përcaktojë e ta drejtojë rrëfimin në një rrafsh të caktuar. Kjo vërehet si nga fillimi i tregimeve, ashtu edhe në fund të tyre, ku në vend të mbylljes, hapet mundësia e rifillimit të tregimit nga ana e lexuesit.