Enigma e dhimbjes

.. E tashmja është stacioni ku njeriu ndalon për tu mbushur me frymë, për të bërë përcaktime. Mirë a keq, parajsa është përpara. Zoti fshihet në retë e bardha të së ardhmes, dhe nuk duket asnjëherë.

Prandaj nuk e takojmë kurrë sa jemi gjallë. E ardhmja! ... Një iluzion i pa dukshëm dhe i paprekshëm, sic eshte vete Zoti dhe vdekja. A nuk njehësohen me njëra tjetrën këto koncepte madhore të njeriut? Vdekja dhe Zoti pas saj, që "kapardiset" në parajsë sipas frymëzimeve fetare, a nuk janë të vetmet gjëra të qarta, që truri njerëzor ka krijuar në kufi të së ardhmes dhe pafundësisë? A nuk fillon dhe mbaron e ardhmja aty, bashkë me hapësirën, bashkë me kohën dhe bashkë me ato?...