Nje pyetje e veshtire

Pavarësisht modestisë së tij për të mos e konsideruar veten si të tillë, nga çfarë përmbajnë të 410 faqet e këtij libri dhe nga çfarë u tha prej folësve, libri në fjalë pershkohet nga përjetime apo qëmtime personale të tij ndër vite, të trajtuara artistikisht. Ato bartin në vetvete njeriun e virtytshëm, të butë, mirëdashës, mirëbërës, tolerant e mirëkuptues, që e merr jetën si t`i vijë, por nuk bie në mburrje e as në fatalitet, që motivohet nga optimizmi dhe energjitë pozitive dhe më mbas për të shkuar qartësisht nga e ardhmja. “Heronj” të librit janë njerëz të thjeshtë, larg “trimërimit”, karshillëkut, arbitraritetit, etj., janë pajtimtarët, paqësorët, ujdibërësit fisnikë.

Gjen aty ngjarje, episode, rrethana, personazhe që cilido lexues mund të gjejë vetveten, ose të sadopak të ngjashmin. Gjen gjithashtu elementë të traditës dhe të zakoneve të mira shqiptare, sidomos të trevave jugore, të cilat lidhen me vendlindjen ose treva të afërta me të siç janë Skrapari me Përmetin e Dëshnicën, së cilës i përket autori, apo që e ka lidhur me to puna dje ose sot. Një akumulim shumëvjeçar që sikurse pohoi ai, e kishin vënë mes dilemës: “të ulem t’i sistemoj, të qetësoj veten e t’inxjerr në dritë edhe për të tjerët, apo t’i lë sirtarëve e në kompjuter dhe të quheshin pavlerë…”