Vajza e keqe

Të jesh nënë është e thjeshtë, të jesh nënë është një gjest dashurie pa kushte dhe, për ta përmbushur, duhet të zhvishesh nga egoizmi i fëmijërisë, të lësh pas rolin tënd si bijë. Për Luizën ky është një kapërcim i detyrueshëm: ajo zbulon që është shtatzënë pikërisht kur Alisa, nëna e saj, po vdes.

Ndjenja e fajit shfaqet nga e kaluara dhe gëzimi për këtë krijesë të re që dridhet brenda saj, përleshet me dhimbjen për Alisën, ikonë e bukurisë dhe modele e artistëve e stilistëve të haute couture dikur, por që tashmë dergjet në vetmi në një klinikë parisiane.

Ndërsa e ndihmon nënën në rrugën e sëmundjes, midis spitaleve, përkujdesjeve e shëruesve pa zemër, Luiza kalon në skaner jetën e vet: një fëmijëri e shënjuar nga divorci i prindërve dhe zgjedhja e saj për të jetuar me babain - intelektual magjepsës, i ngecur mes grave dhe popullaritetit - sepse në jetën e hallakatur të një supermodeleje të famshme, viktimë e drogave dhe ekseseve, nuk ka vend për një bijë.

Është një zgjedhje e dhimbshme, një braktisje që i kushton shumë Luizës dhe që i lë një ndjenjë të thellë zbrazëtie në shpirt. Ndihet një vajzë e keqe, një bijë e keqe.

E megjithatë, tani, në fund dhe në mënyrë paradoksale, ajo mund ta zhbëjë atë, duke e shoqëruar nënën në çastet e fundit, në botën e pamëshirshme të spitaleve.

Dhe pastaj rrethi mbyllet: Alisa e brishtë lë skenën dhe Anzhela vogëlushe lind, duke i dhënë Luizës një forcë të madhe.