Libri i te Vdekurve

Libri i të Vdekurve, që konsiderohej fort i vjetër qysh në kohën e mbretërimit të Semtit, mbret i Dinastisë së Parë, u kopjua, u rikopjua dhe u shtua nga breznia në brezni përgjatë një periudhe prej afër 5000 vjetësh.

Egjiptiani i përshpirtshëm, qoftë ky mbret a bujk, mbretëreshë a shërbëtore, jetonte me mësimet e Librit të të Vdekurve ndër sy; ai kallej në varr në pajtim me udhëzimet e tij dhe mbështeste shpresën për jetë a lumturi të amshuar në efektshmërinë e himneve dhe lutjeve të tij, si dhe në fjalët e fuqisë.

Kapitujt e librit ai nuk i konsideronte si një lëndë për ushtrime gramatikore, por si udhërrëfyes të tërëfuqishëm përgjatë rrugës, e cila, pasi kalonte mespërmes vdekjes dhe varrit, e shpinte atë në mbretërinë e dritës dhe të jetës dhe në praninë e qenies hyjnore, Ozirisit, atij që ngadhënjeu mbi vdekjen, atij që bëri të mundur "rilindjen" e burrave dhe të grave.

Pjesë nga libri:

Himn për Ranë kur lind
Himn për Ozirisin Un – Nefer
Peshimi i zemrës së të vdekurit
Përshkrimi i Bishës Anemet Shabtit
Himn për Ranë kur lind
Ozirisit i kthehet zemra
Ozirisit i kthehet goja
Sprapsja e krokodilëve
Thithja e ajrit
Të lindurit ditën në nëntokë
Kapja e erërave
Shndërrimi në Fajkua të Artë
Shndërrimi në krokodil
Njohja e shpirtrave të Lindjes
Fushat e Elizit
Fjalë drejtuar Ozirisit
Qerthulli i Flakës së Ndritshme
Libri i Utçatit të Plotë
Hyrja në shtëpi
Një tokëz hematiti
Hyrja në qiell
Që ngrohtësia të jetë ndën kokën e të ndjerit
Toti spraps armiqtë e Ozirisit