Tom Kuka (Pseudonim) PE0085
Libër i ri
Ky është romani i parë i autorit shqiptar, që shkruan me pseudonimin Tom Kuka. Identiteti i tij i vërtetë nuk njihet. Por, nëse iu ka marrë malli për kryeqytetin e viteve ’30, personazhet e tij, jetën dhe mjedisin përreth megjithë koloritin e tij, ky libër konsiderohet tashmë i pashmangshëm
1 Artikull
Kujdes! Libri i fundit në stok!
Shtëpia Botuese | PEGI | |
RRETH LIBRIT
Janë vitet ‘30. Vitet e një Shqipërie që më në fund ka një emër, një qeveri dhe një kryeqytet. Dhe ç’kryeqytet! Tirana na shpaloset me tonalitetet e një fotografie bardhezi, në të cilën, falë një rrëfimi mjeshtëror, ndiejmë kutërbimin e kanalizimeve në qiell të hapur, të djersës së mëditësve, të qenve që rrëmojnë rrugëve, por edhe erën e sapunit të rrobave, të gatimeve në shtëpitë përdhese dhe të frutave që rëndojnë në pemët e oborreve të tyre. Pluhuri i bardhë i allçisë dhe i rrugëve na mahis sytë dhe gëlimi i zhurmshëm i vegjëlisë në pazar na vret veshin. E në këtë zallahi zërash e personazhesh, Di Hima, kryehetuesi i Tiranës, një burrë i mençur, me karakter tërheqës dhe ende i pamartuar, heton mbi vrasjen e Andon grekut, duke zbuluar një botë sekretesh e shantazhesh, nga e cila mund ta shpëtojë vetëm një dashuri e thjeshtë dhe e paqtë.
Për më shumë shiko shkrimin rreth librit te LINKU
Autori ka dhënë një intervistë për këtë libër. Shiko te LINKU
PJESË NGA LIBRI
Tek doli në oborrin e shtëpisë dykatëshe ndërtuar me tullë, suvatuar e lyer me ngjyrë limoni, iu avitën nja katër xhandarë që i zgjatën kutitë e duhanit. Nuk zgjodhi; thjesht rrëmbeu një dhe e ndezi. Si është jeta? Një orë më parë rrinte e shihte bythët bardhoshe të Sadijes dhe lëvdonte fatin që i kishte sjellë në derë atë lule, kurse tani vriste mendjen të gjente një farë Fahrie, e cila kushedi si i kishte bythët, por mbante në gisht një xhevahir. Do ia dhuronte Sadijes një gur të këtillë. Do e zhvishte më parë, do i puthte gushën, sisët, barkun, do e nuhaste meskëmbëve, do zbriste në kofshë, pulpa dhe në gishtin e vogël të këmbës petullaqe do i vendoste xhevahirin. Sadija do çohej vrik dhe do të thoshte:
– U qyqja!
Do e merrte unazën dhe do e fuste në gishtin e duhur të dorës së majtë. Më pas do e puthte, do i qeshte pa u përmbajtur, do e përpinte dhe në fund Diu, i çliruar nga epshi do i pëshpëriste në vesh:
– Ti je gruaja ime. Ti je nusja ime.
Sadija do qante dhe do qeshte.
Por, tani Andoni na la. Ku do gjente një unazë të këtillë? Tek Mehmeti i Rrugës së Saraçëve apo të shkonte ta gjente në Shkodër? Atje ka mall Italie dhe Austrie.
| Viti i Botimit | 2016 |
| Vendodhja | Tirane |
| Gjuha | Shqip |
| Tipi i publikimit | Libër |
| Numri i botimeve | I parë |
| Roman | Sagë&Histori |
Në një vend diku mes kufijsh, një grusht njerëzish përpiqen të ndërtojnë jetën dhe të ardhmen e tyre, në vendin ku kanë pasur rrënjët e të parëve, nën hijen e së shkuarës, duke u ruajtur nga pabesia e armikut.
Në një kohë të pakohë, kur ligjin e bënte gjashtarja, kur hakmarrja ishte nder dhe dashuria turp, mjafton që ky rend të përmbyset dhe të ndodhë gjëma.
Rrethimi” nuk është një libër historik. Në të janë përfshirë ngjarje të vërteta, të marra nga kronikat e kohës, të cilat kanë të bëjnë kryesisht me mënyrën si kanë jetuar shkodranët apo të tjerët që u kapën në grackën e rrethimit. Por kushdo që njeh historinë apo e njeh këtë ngjarje mund të vërejë mospërputhje historike apo “gabime”, fjala vjen personazhe...
Romani përshkruan në mënyrë të pamëshirshme një periudhë të rëndë në historinë e Shqipërisë përmes një galerie personazhesh, që nga banditët e rrugëve e deri te diplomatët e huaj. Në këtë libër përzihen bashkë partizanët, nacionalistët, aleatët, pushtuesit, Sigurimi i Shtetit, bandat e ’97-ës. Shqipëria është në luftë, më pas paqen e kalon si në luftë dhe...