Mimoza Ahmeti JOZ0011
Libër i ri
16 Artikuj
Shtëpia Botuese | Botimet Jozef | |
| ISBN | 9783691120028 | |
“Kaffeerausch” – që në vetvete sugjeron një gjendje dehjeje apo përhumbjeje të frymëzuar nga kafeja – përçon një atmosferë introspektive dhe shpeshherë meditative. Poezitë në këtë përmbledhje eksplorojnë tema si identiteti, dashuria, vetmia, kujtesa dhe përplasja mes botës së brendshme dhe realitetit modern.
Stili i Ahmetit mbetet i dallueshëm: i drejtpërdrejtë, filozofik dhe emocionalisht i ngarkuar, me figura të fuqishme dhe një ritëm që lëviz mes intimitetit dhe reflektimit universal. Përmes shumëgjuhësisë, autorja jo vetëm që zgjeron audiencën, por edhe pasuron kuptimet, duke i dhënë secilës poezi shtresa të reja interpretimi.
“Kaffeerausch” është një përvojë letrare që fton lexuesin të ndalet, të reflektojë dhe të ndiejë – një udhëtim poetik nëpër mendime dhe emocione që kapërcejnë kufijtë e zakonshëm të shprehjes.
| Faqe | 73 |
| ISBN | 9783691120028 |
| Viti i Botimit | 2026 |
| Gjuha | Shqip,Anglisht,Frengjisht |
| Statusi | I ri |
“Libri i lumturisë” është konsideruar si një libër që kërkon botën, imagjinatën, ëndrrën që nuk identifikohet me një qëndrim ideal, besim apo njeri, qoftë kjo edhe dashuria. Kjo është një refleksion metafizik që shkon në kërkim të kuptimit, i cili mbetet një konvencion dhe zbërthen semiotikën e Shpirtit si strukturë historike dhe Frymës si dimension lirie
Ky vëllim është një përmbledhje e poezive të mia që u shkruan kryesisht midis viteve 1982-1988, ku ka edhe poezi të pabotuara apo të censuruara. Këtu kemi përmasën reale të poetes, e cila shquhet për dimension lirie, eksplorim ndjenjash dhe mjetesh poetike
Teksti i “Arkitraut” është, pa dyshim, nga shembujt më interesantë të atij që edhe në letërsinë shqipe do quajtur “monolog i brendshëm”, sipas francezëve, apo “përroi i ndërgjegjes”, sipas anglo-saksonëve.
Romani është një udhëtim në kohëra, sisteme historike dhe kulturore, i një gruaje në një gjendje dyjëzimi mes jetës dhe vdekjes. Aty do të gjeni pasionin për jetën dhe zbulimin e universeve përtej shqisave të zakonshme.
“Tregimet e civilizimit” të Mimoza Ahmetit janë proza të shkurtra poetike, por jo në konceptin e tyre tradicional. Kjo avangarde e poezisë shqipe e bën poezinë prozë, por duke i ikur përshkrimit të ndjesive apo të peizazhit, natyror a urban qoftë.
Teksti i “Arkitraut” është, pa dyshim, nga shembujt më interesantë të atij që edhe në letërsinë shqipe do quajtur “monolog i brendshëm”, sipas francezëve, apo “përroi i ndërgjegjes”, sipas anglo-saksonëve.