Degjo heshtjen

E heshti për vite e vite të tëra dyshimin e saj, derisa ajo heshtje e urtë, e pjekur, e matur, e duhur, iu rizgjua vrullshëm pikërisht kur ajo mendonte se e kishte harruar një paqeje Zoti, për të vazhduar ashtu dhimbjes tashmë të kthyer në forcë atë pjesë të mbetur jete. Në një koncert violine, një njeriu, mashkulli, dyshimi i saj u përndez duke e detyruar atë t’i shkojë të vërtetës deri në fund, e vërtetë që i hapi dyert e lumturisë së marrur, fshehur, mohuar, për aq gjatë prej Sistemit të Diktaturës, që, me gjithë forcën dhunuese, nuk mund të mposhtte deri në fund ligje shkruar Zoti jetës njerëzore...