Beteja per paqen

Kam qenë president i Kolumbisë për tetë vjet, nga gushti i 2010-ës  deri  në  gusht  2018  dhe  kam  marrë  çmimin  Nobel për  Paqen  në  2016-ën.  Ky  çmim  u  dha  –  sipas  Komitetit Norvegjez të Nobelit – si vlerësim për “përpjekjen e vendosur  për  t’i  dhënë  fund  më  se  pesëdhjetë  viteve  të luftës civile në vend e cila u kushtoi jetën të paktën 220.000 kolumbianëve  dhe  shpërnguli  nga  shtëpitë  e  tyre  rreth gjashtë milion persona”.

Populli kolumbian vuajti për më shumë se gjysmë shekulli nga një konfl ikt i armatosur mes gueriljeve të FARK, një grup subversiv me pikëpamje marksiste dhe shtetit kolumbian.

Masakra,  sekuestrime,  zhvatje,  vrasje...  marrje  me  dhunë e  fshatrave  të  tëra,  përvetësim  i  të  mbjellave me  koka dhe  trafi kut  të  drogës,  kanë  qenë  në  qendër  të  lajmeve  të Kolumbisë për gjithë atë kohë. Vite  më  parë,  po  t’i  pyesje  kolumbianët  nëse  besonin  në një  proces  negocimi  me  FARK,  pjesa  më  e  madhe  do  të 

përgjigjeshin se ishte diçka e pamundur. Të gjitha përpjekjet e deriatëhershme kishin dështuar. Nuk  ka  manual  udhëzimesh  për  të  vendosur  paqen.  Por ka  disa  parametra,  kushte,  parime,  që  shërbejnë  si  fare ndriçues për çdo përpjekje për paqen në botë.

_ _ _

Leximi  i  këtij  libri  kaq  mbresëlënës  për  rrugëtimin  drejt  paqes,  libër  të  cilin  e kam  lexuar  me  interes  e  madje  mund të them edhe me pasion, më ka bërë që të  ndjej  nevojën  e  të  dialoguarit  me  të në  çdo  paragraf.  Njoh  personalisht  gati të gjitha episodet që tregohen, disa prej tyre  nga  pozita  që  më  lejonin  apo  më detyronin t’i shihja nga një këndvështrim i ndryshëm nga ai i përvojës së presidentit Santos, por duke ndarë të njëjtin vlerësim se kjo përpjekje e gjatë ishte një ngjarje historike.

_ _ _

Ajo  që  më  ka  ngërthyer  më  shumë  te ky  libër  –  përzierje  e  një  gazetarie  të mirë  me  perspektivën  historike  dhe protagonizmin  e  spikatur  personal –  është pjesa në të cilën kam marrë pjesë, si nga jashtë ashtu nga brenda, duke filluar nga  mandati  presidencial  e  Belisario Betankurit.  Pra,  që  nga  çasti  kur  shteti kolumbian  merr  përsipër  çeljen  e  një dialogu për të bërë të mundur arritjen e një marrëveshjeje paqeje me ata që kishin kapur armët