

Është Vigjilja e Krishtlindjes dhe Fleçeri është i shqetësuar: Po sikur Babagjyshi i Krishtlindjes të mos e gjejë dot strofkën e re të lepurushëve për t’u çuar dhuratat? Për fat të mirë, Fleçerit i lind një ide...
Kur Fleçeri rrokulliset përgjatë kodrinës dhe bie në pemishten plot diell, nuk u beson dot syve – tokën e ka mbuluar bora! Ndaj, ai nxiton të lajmërojë shokët se pranvera ende s’ka ardhur. Por a mund të ketë shpjegim tjetër ajo bardhësi e mrekullueshme që ka pushtuar vendin?