Dashuritë e mëdha nuk veshin fustan nusërie Shiko më të madhe

Dashuritë e mëdha nuk veshin fustan nusërie

Mitsi Valaka NER0001

Libër i ri

Përshkrim i shkurtër

“Dashuria nuk është e pamoralshme, është një perëndi që e kërkon, që e mohon, dhe sa më shumë e mohon, aq më tepër e zbulon pranë vetes, brenda teje. Është një perëndi që e beson dhe e ndjek nga pas, pavarësisht nga adhurimi që përzgjedh. Nuk ka adhurim të moralshëm dhe adhurim të pamoralshëm. Dashuria është si fetë, ku çdo formë adhurimi është e respektuar”- Këtë leksion na jep Mitsi Valaka në romanin që po ndajmë me lexuesin

Më shumë detaje

163 Artikuj

Detaje të librit

Shtëpia Botuese

NERAIDA
Fletët400
ISBN9789995644369

850 Lekë

Share

30 libra të tjerë nga e njëjta kategori:

Më tepër

Ok, titulli i këtij libri është shumë tundues. Është fiks një titull ‘kurth’ për ta bërë lexuesin t’i futet me kokë këtij libri. Duke qenë se në pjesën e prapme të kopertinës, nuk ka asnjë përmbledhje, iu afrova njërës prej punonjëseve për ta pyetur rreth librit. “Libër shumë interesant”, u përgjigj ajo. S’do mend që titulli ta imponon këtë përcaktim ‘interesant’. Isha përsëri në mëdyshje. Komenti i punonjëses nuk më ndihmoi aspak. Në fund, rrezikova. E mora me vete në shtëpi. Që në faqet e para lexuesi paralajmërohet se historia e rrëfyer është nga ato ‘delikatet’, nga ato ku mundësia e pozicionimit të lexuesit-ta shohë historinë në një kah- është e madhe. Ashtu sikurse rrëfen pjesëza e shkëputur nga libri, dashuria është si fetë, ku çdo formë adhurimi është e respektuar, tërthorazi lexuesi njihet me forma jo të zakonshme të të dashuruarit, dhe i kërkohet t’i respektojë dhe të shijojë romanin.

Janë historitë e dashurisë së trekëndëshit, Sofia- Dioni- Kiveli. Pas humbjes së bashkëshortit, Sofia mëson se ai kishte një lidhje jashtë martese. Ajo quhet Kiveli, avokate në profesion, diametralisht e kundërt me Sofian, por që i lidh një nyjë e rëndësishme. Angjelo, burrin të cilin ato e ndanë për disa vite- ndonëse vetëm Kiveli e dinte ekzistencën e Sofias, kjo e fundit shumë më vonë. Nga njëra anë një grua e bukur që kërkon të hakëmerret në çdo formë ndaj burrit të saj tashmë të vdekur. Nga ana tjetër një grua e fortë që kërkon në çdo skaj kujtimet e dashnorit të saj, çdo qoshe dhe hapësirë ku ai ka lënë hijen e vet. Njëra avokate e tjetra parukiere. Ja si e rrëfen Mitsi formëm që merr dashuria në dy ambjente dhe personalitete të ndryshme, si Sofia dhe Kiveli: Në parukeri për gratë që zbukurohen dashuria është një premtim, një flakë që përpiqen ta mbajnë gjallë. Dashuria këtu është e gjallë. Kurse në paditë e klientëve të Kivelit dashuria është e vdekur. Sofia përpiqet të përdorë me mjeshtëri rolin që ka më punën e saj për ta ushqyer dashurinë. Kurse Kiveli përpiqet të përdorë me mjeshtëri vdekjen e dashurisë, ajo është mjeku ligjor sipër kufomës së dashurisë. Në mjedisin e Sofias dashuria është festë. Në mjedisin e Kivelit dashuria është ndëshkim, është përcaktim dëmesh…

Të dyja gratë bëhen mikesha shumë të ngushta. Afeksion motrash. Po, po! Ato bashkëjetojnë për një kohë të gjatë duke ndarë kujtimin e një dashurie të madhe. Ndonëse në forma të ndryshme. Sofia lidhet me mikun më të mirë të Angjelos- ish burrit të saj të vdekur-, Kiveli rikthehet tek dashuria e saj e lënë gjysmë shumë vite më parë, Jorgo. U zgjata në përshkrimin e historive të këtyre dy grave, pasi ato janë një kalim i rëndësishëm për të njohur, personazhin që dominon në të shumtën e historisë, Dioni. Dioni është e bija e Sofias dhe Angjelos, si dhe Taqi djali i tyre. Për Kivelin ajo është ‘amaneti’ që i ka lënë Angjelo. Për Sofian vajza që nuk I ngjau në asnjë apekt. Ajo ka qenë një vajzë e mbyllur në vetvete e strukur poshtë në batanijen e saj për t’u fshhur nga bota, dhe nga shkëlqimi i së ëmës. Tanimë ajo është rritur, dhe përjeton një histori dashurie më Stefanon një djalë me botën e tij të sirenave, të cilën e projekton edhe në marrëdhënie me Dionin, që nga shtrati prej uji që i sillte atij oqeanin gjatë momenteve erotike,e  deri tek pikturat e Dionit përshtatur si sirenë që mbushnin muret e shtëpisë.  Lidhja e tyre merr fund. Dioni vendos të ndjekë studimet për juridik-avokati, në Strasburg. Aty shoqërohet me disa meshkuj pjesë e një grupi të quajtur ‘Papi’- festa të organizuara nga meshkuj në moshë të madhe dhe poste drejtuese që kërkojnë shoqërinë e femrave. Kalon në një dashuri të dytë, me një nga papi-t. Ai quhet Jorgo. Po, është i njëjti me dashurinë e shkuar të Kivelit, dhe këtu romani hyn në valen e një telenovele ku lexuesit e kuptojnë situatën dhe presin momentin kur personazhet do e marrin vesh.Rradhën e Jorgos e zë Stavro, një tjetër papi, për t’u rikthyer në fund tek dashuria e parë. 5 vjet më pas rigjen Stefano-n. Loja e titullit është loja e simboloit të fustanit të bardhë që kurorëzon martesën.

Fundin e romanit Dioni e mbyll kështu : Dashuritë e mëdha nuk veshin fustan nusërie. Pëlqej më shumë një fustan me ngjyrë blu të thellë, si ajo e oqeanit…

 

Të dhëna

Lloji i botimitHard Copy
Fletët400
ISBN9789995644369
Titulli origjinalNERAIDA
V. Bot2012
VendodhjaTirane
GjuhaShqip
Tipi i publikimitLibër
Grupmoshambi 18 vjeç
StatusiI ri
Numri i botimeveI parë
PërkthyesiKleo Lati